غرابت سند را در تقريب اسانيد كافى گوشزد كرده‌اند و وجهى براى محرف بودن سند ذكر كرده‌اند ، به نظر مىرسد كه با توجه به تكرار اين سند در كافى بدون « القاسم بن محمد » و نيز عدم روايت القاسم بن محمد از حسين بن عثمان در روايتى ديگر و نيز غرابت واسطه شدن قاسم بن محمد بين ابن ابى عمير و استاد وى حسين بن عثمان ، در اين سند تحريف رخ داده « القاسم بن محمد » زائد مىباشد . مىتوان زائد شدن اين عنوان را در اين سند چنين توضيح داد كه قبل از اين سند در كافى روايتى است كه در سند آن آمده است : احمد بن محمد بن خالد عن أبيه عن بعض اصحابه عن ابى عبد الله عليه السلام قال التعزية الواجبة بعد الدفن ، به نظر مىرسد كه « القاسم بن محمد » در اين سند بعد از « أبيه » قرار داشته ، زيرا محمد بن خالد از قاسم بن محمد جوهرى فراوان روايت مىكند ، و قاسم بن محمد جوهرى هم از « بعض اصحابه عن ابى عبد الله عليه السلام » در كافى 1 : 430 / 87 روايت كرده است ، همچنين در كافى در همين كتاب الجنائز ( 3 : 167 / 3 ) چنين روايتى ديده مىشود : . . . عن الحسين بن سعيد عن القاسم بن محمد عن بعض اصحابه عن ابى عبد الله عليه السلام قال انّ الجنازة يؤذن بها الناس ، ظاهراً عنوان « القاسم بن محمد » از اين سند افتاده بوده و در حاشيه يا در لابلاى سطور نگارش يافته و سپس به اشتباه در اين سند حديث بعدى درج شده است و بدين ترتيب اين نام در بين ابن ابى عمير و استاد وى حسين بن عثمان جا گرفته است . سند چهارم : كافى 1 : 456 / 6 ( و همين حديث در كامل الزيارات ب 9 / 3 ، فرحة الغرى : 63 ) : عدة من اصحابنا عن احمد بن محمد عن ابن ابى عمير عن القاسم بن محمد عن عبد الله بن سنان قال اتانى عمر بن يزيد . . . ، مراد از قاسم بن محمد در اين حديث با توجه به سند ديگرى در تهذيب جوهرى مىباشد « 1 » ، ولى واسطه شدن قاسم بن محمد بين ابن ابى عمير و شيخ او عبد الله بن سنان سند را دشوار ساخته است ، در نگاه

--> ( 1 ) - تهذيب 2 : 30 / 91 : القاسم بن محمد الجوهرى عن عبد الله بن سنان عن عمر بن يزيد .